Bestrijding

We kunnen u van dienst zijn met tal van verschillende soorten bestrijding.
Zowel muizen, ratten, wespen, mieren, kakkerlakken en andere plaagdier soorten.

Later vind u meer informatie op onze website voor wat betreft ongediertebestrijding en preventie.

Meer lezen...
Preventie

Ook bieden wij u graag de helpende hand voor wat betreft preventie tegen plaagdieren. U kunt hierbij denken aan wering voor vleermuizen, wespen, muizen en ratten.

Later vind u meer informatie op onze website voor wat betreft ongediertebestrijding en preventie.

Meer lezen...
Logo Ongediertebestrijding
Designed by Jan Wiekens
Copyright © 2017 by "Ongediertebestrijding.frl"  ·  All Rights reserved  ·  E-Mail: info@ongediertebestrijding.frl
De Jong
Ongediertebestrijding en preventie.
De Jong
Ongediertebestrijding en preventie.
Wiekens ongediertebestrijding
Logo van De Jong Ongediertebestrijding
De Jong ongedierte bestrijding en preventie
Adres: Foarwei 1a     Oudwoude

Telefoon: 06-21501724
Huismuis
De huismuis behoort tot het geslacht van de Ware Muizen. Kenmerken van dit geslacht zijn de puntige snuit en de grote oren en ogen. De staart is relatief lang, 80 tot 120% van de kop-romplengte. Het zijn voornamelijk zaadeters maar eten af en toe ook insecten en aas. Bijzonder aan de huismuis is de herkenbare, onaangename, muffe geur die het dier verspreidt.

Van de huismuis worden er genetisch gezien vijf ondersoorten onderscheiden. In Nederland komt de westelijke huismuis voor. De huismuis is makkelijk tam te maken en wordt speciaal gefokt als huisdier of om in laboratoria te gebruiken. Vaak worden hiervoor albino varianten gebruikt.

De huismuis is slank gebouwd en heeft een variabele vachtkleur. Buiten levende dieren hebben een bruingrijze tot vaalbruine bovenvacht en een grijs tot geelwitte buik. Binnen levende dieren zijn donkerder met een leigrijze tot lichtgrijze onderzijde. De buikvacht heeft lange zwarte haren. De vacht is vet en glanzend. De huismuis heeft korte poten met aan de achtervoet vijf tenen en aan de voorvoet vier. Zijn snuit is vrij spits met een roze neusspiegel en lange snorharen, de oren zijn redelijk groot en de ogen zijn groot en zwart. De huismuis heeft beitelvormige voortanden die zijn hele leven lang doorgroeien en door middel van knagen kort gehouden moeten worden. Op zijn bovenste snijtand heeft de huismuis een inkeping. De staart is ongeveer zo lang als het lichaam en is voorzien van geschubde ringen. De huismuis heeft een scherp gehoor en vlucht bij het minste geluid.

De huismuis is vooral ’s nachts actief, met activiteitspieken in de schemerperiode. Op rustige plaatsen en waar voedselschaarste is, zijn ze soms ook overdag actief. De huismuis kan zeer goed knagen, klimmen, springen en zwemmen. Ter verkenning of bij onraad richten huismuizen zich op de achterpoten op. Dit wordt ‘zekeren’ genoemd. Ook snuffelt hij vaak met zijn neus in de lucht. Hij heeft namelijk een scherp reukvermogen, waarmee hij zijn weg vindt en zijn familieleden herkent. Hun gezichtsvermogen is slecht ontwikkeld, ze verplaatsen zich in het donker door te tasten met hun snorharen. Daarbij urineren ze veel, vooral in onbekend terrein. Dit, tezamen met hun tastzin, wijst hen de weg.

De huismuis leeft in familiegroepen. Hierin bestaat er een pikorde, waarbij een dominant mannetje de dienst uitmaakt. Binnen middelgrote groepen hebben mannetjes meestal een territorium en één of meer vrouwtjes met hun jongen, die ze fel verdedigen tegen andere mannetjes. In grote groepen zijn er ook onderdanige dieren, die geen territoria zullen stichten en zich niet zullen voortplanten.
Het voedsel van de huismuis is zeer gevarieerd; het is een echte alleseter. Ze hebben een voorkeur voor granen, zaden, noten, wortelen, insecten, larven en wormen. Ze eten het liefst vet- en eiwitrijk voedsel. Koolhydraatrijk voedsel zoals fruit en groene planten worden minder vaak gegeten.

De huismuis eet ook door mensen gemaakt voedsel zoals vlees en kaas en bij gebrek aan beter ook allerlei andere soorten materialen zoals zeep, kaarsen, lijm en kranten. Per dag eet een huismuis zo'n 3,5 gram. Huismuizen kunnen overleven zonder water te drinken, zolang het voedsel dat ze eten voor minstens 15 à 16 procent uit water bestaat. Soms legt de huismuis ook voedselvoorraden aan bij zijn nest. Buiten levende muizen trekken in de herfst vaak naar menselijke bewoning toe.

De huismuis valt bij de mens vaak ten prooi aan vallen en gif als bestrijdingsmiddel. Bestrijding heeft doorgaans geen zin; de vrijgekomen plek wordt al snel weer ingevuld door nieuwe muizen(jongen). De beste methode ter voorkoming van schade is het goed opbergen van voedsel en het dichtmaken van kieren.

Afmetingen:
lengte kop-romp: 75-100 mm
lengte staart: 75-100 mm
gewicht: 14-32 gram